Chomik Roborowskiego (Phodopus roborovskii)
Chomik Roborowskiego mając około 5-9 cm długości i ważąc jedynie 10-25 gramów jest najmniejszym znanym chomikiem.
Gryzoń ten jest przedstawicielem chomików karłowatych.
Został tak nazwany dla uczczenia XIX wiecznego geografa rosyjskiego Wsiewołoda Iwanowloza Roborowskiego.
W przeciwieństwie na przykład do chomika dżungarskiego nie tworzy podgatunków.
Ojczyzną chomików Roborowskiego jest daleka Azja: tereny Mongolii i Chin.
Żyją na obszarach półpustynnych i piaszczystych.
Włosy futra są cienkie i miękkie oraz mają kolor piaskowy, jasnobrązowy, a w lecie nabierają odcieniu czerwonawego, a w zimie szarego. Takie barwy zapewniają możliwość ukrywania się na tle otoczenia. Pręga grzbietowa ani boczne plamy nie występują. Futro na brzuchu jest białe i grubsze niż na grzbiecie.
Chomiki Roborowskiego odżywiają się głównie zielonymi częściami roślin (trawy, kłącza, korzenie). Jedzą też owady, przede wszytkim szarańcze, oraz ślimaki.
Chomikowi Roborowskiego przeżycie w naturalnym środowisku ułatwia duża zwinność. Jest to jedna z najszybszych, najbardziej ruchliwych i najzwinniejszych odmian chomika. Z tego powodu oraz przez niewielkie rozmiary, delikatną budowę oraz niespokojny charakter trudno jest je trzymać w rękach i głaskać. Gryzonie te nie budują skomplikowanego systemu nor i tuneli, czasami nawet mieszkają w jamach wykopanych wcześniej przez inne stworzenia. Chomiki Roborowskiego jest samotnikiem, ale dobrze czuje się również żyjąc w grupie. Należy jednak pamiętać, że niektóre samce mogą się nie tolerować i trzeba je trzymać osobno lub z samicą. Długość życia wynosi około dwa lata.
Normalnie chomiki Roborowskiego rozmnażają się między kwietniem a wrześniem, jednak w hodowli może to nastąpić nawet 7 razy w roku. Ciąża trwa około 20 dni. Miot liczy przeciętnie 3-6 młodych. Młode rodzą się ślepe, nagie z zarośnietymi uszami. Zaczynają słyszeć po 5 dniach, a widzieć po 2 tygodniach. Po miesiącu są już dorosłe. Żyją około 2 lat. Podobnie jak chomiki dżungarskie, można hodować je w stadach rodzinnych: samiec, dwie samiczki i ich potomstwo.
Pomimo małych rozmiarów chomiki te wymagają klatki o dużej powierzchni. Trzeba zwrócić uwagę, że w większości klatek ma zbyt duże przerwy między prętami. Rozwiązaniem może być kupno akwarium lub klatki dla myszy.
- Strona
- Gatunki chomików
- Informacje praktyczne
- Shoutbox