Chomik Roborowskiego (Phodopus roborovskii)

Chomik Roborowskiego mając około 5-9 cm długości i ważąc jedynie 10-25 gramów jest najmniejszym znanym chomikiem. Gryzoń ten jest przedstawicielem chomików karłowatych. Został tak nazwany dla uczczenia XIX wiecznego geografa rosyjskiego Wsiewołoda Iwanowloza Roborowskiego. Chomik Roborowskiego W przeciwieństwie na przykład do chomika dżungarskiego nie tworzy podgatunków. Ojczyzną chomików Roborowskiego jest daleka Azja: tereny Mongolii i Chin. Żyją na obszarach półpustynnych i piaszczystych.

Włosy futra są cienkie i miękkie oraz mają kolor piaskowy, jasnobrązowy, a w lecie nabierają odcieniu czerwonawego, a w zimie szarego. Takie barwy zapewniają możliwość ukrywania się na tle otoczenia. Pręga grzbietowa ani boczne plamy nie występują. Futro na brzuchu jest białe i grubsze niż na grzbiecie.

Chomiki Roborowskiego odżywiają się głównie zielonymi częściami roślin (trawy, kłącza, korzenie). Jedzą też owady, przede wszytkim szarańcze, oraz ślimaki.

Chomikowi Roborowskiego przeżycie w naturalnym środowisku ułatwia duża zwinność. Jest to jedna z najszybszych, najbardziej ruchliwych i najzwinniejszych odmian chomika. Z tego powodu oraz przez niewielkie rozmiary, delikatną budowę oraz niespokojny charakter trudno jest je trzymać w rękach i głaskać. Gryzonie te nie budują skomplikowanego systemu nor i tuneli, czasami nawet mieszkają w jamach wykopanych wcześniej przez inne stworzenia. Chomiki Roborowskiego jest samotnikiem i źle się czuje żyjąc w grupie. Nawet jeżeli przez pewien czas osobniki nie wykazują wobec siebie wrogości wspólne życie negatywnie wpływa na ich zdrowie. Istnieje też ryzyko, że pewnego dnia zaczną walkę. Długość życia wynosi około dwa lata.

Czy wiesz że?
Wszystkie dziś hodowane chomiki syryjskie pochodzą ...
Wszystkie dziś hodowane chomiki syryjskie pochodzą od jednego miotu wykopanego w 1930 roku przez izraelskiego naukowca Izaaka Aharoniego.

Normalnie chomiki Roborowskiego rozmnażają się między kwietniem a wrześniem, jednak w hodowli może to nastąpić nawet 7 razy w roku. Ciąża trwa około 20 dni. Miot liczy przeciętnie 3-6 młodych. Młode rodzą się ślepe, nagie z zarośnietymi uszami. Zaczynają słyszeć po 5 dniach, a widzieć po 2 tygodniach. Po miesiącu są już dorosłe. Żyją około 2 lat. Podobnie jak chomiki dżungarskie, można hodować je w stadach rodzinnych: samiec, dwie samiczki i ich potomstwo.

Pomimo małych rozmiarów chomiki te wymagają klatki o dużej powierzchni. Trzeba zwrócić uwagę, że w większości klatek ma zbyt duże przerwy między prętami. Rozwiązaniem może być kupno akwarium lub klatki dla myszy.