Chomik europejski (Cricetus cricetus)

Jest to nawiększy gatunek chomika, żywiący się głównie zbożem. Występuje tylko w naturze - nie został nigdy udomowiony przez człowieka. Jest bardzo trudny hodowli i zupełnie nie nadaje się do trzymania w domu. W środowisku naturalnym zamieszkuje stepy i pola uprawne Europy oraz zachodniej i środkowej części Azji. Występuje między innymi w Francji, Holandii, Belgii, Niemczech, Polsce, Rosji i północnozachodnich Chinach. Chomik europejski W Polsce żyje, gdybyśmy mieli szczęście, możemy spotkać chomika europejskiego gatunku Cricetus cricetus cricetus. Zasięg jego występowania obejmuje tereny od południowych krańców Puszczy Białowieskiej i Bielska Podlaskiego aż do okolic Kalisza i dalej na południe po Karpaty.

Ma krępą budowę ciała, stosunkowo małe oczy, średnich rozmiarów uszy pokryte ciemną i cienką sierścią. Mierzy dwadzieścia do trzydziestu centymetrów, nie licząc 3-6 cm ogona.

Ogon jest gruby u nasady, zwężający się ku końcowy i pokryty krótkimi włosami. Łapki są szerokie i mają masywną budowę. Waga chomika europejskiego może osiągać nawet 800g. Jego futro może być ubarwione białawo, żółtawo, rdzawoszaro lub ciemnobrunatno. Na policzkach i symetrycznie po bokach ciała występować mogą białe lub żółte plamy. Brzuszna strona ciała ubarwiona jest na czarno. Występuje też powstała w wyniku mutacji genów odmiana jednolicie czarna i odmiana bardzo jasna. Chomik europejski ma duże, dobrze rozwinięte torby policzkowe.

Występuje w 8 podgatunkach:

  • Cricetus cricetus cricetus,
  • Cricetus cricetus canescens,
  • Cricetus cricetus nehringi,
  • Cricetus cricetus rufescens,
  • Cricetus cricetus tauricus,
  • Cricetus cricetus stavropolicust,
  • Cricetus cricetus tomensis,
  • Cricetus cricetus fuscidirsis.

Chomik europejski żyje na terenach otwartych: stepach, nieużytkach rolnych, polach, łąkach oraz obrzeżach lasów. Jest gatunkiem wszystkożernym - zjada różne części roślin i małe zwierzęta: larwy, owady, drobne kręgowce, ślimaki.

Czy wiesz że?
Chomiki europejski i syryjski gromadzą zapasy żywności dochodzące nawet do ...
Chomiki europejski i syryjski gromadzą zapasy żywności dochodzące nawet do 15kg ziarna rocznie. Natomiast chomiki: dżungarski i Roborowskiego zadowalają się dużo mniejszymi zapasami żywności.

Gatunek ten żyje samotnie. Kopie system korytarzy, z komorą mieszkalną i spiżarniami, w których przechowuje ziarno, bulwy czy korzenie. Cały dzień spędza w swojej, nieraz bardzo głębokiej, norze. Nory chomika europejskiego, w przeciwieństwie np. do chomika syryjskiego mają dużą liczbę otworów wejściowych. Składają się z kilku korytarzy i legowisk oraz komór przeznaczonych na zapasy. Zimą zapada w sen zimowy, z którego budzi się, zwłaszcza gdy temperatura znacząco spadnie, by spałaszować część zgromadzonych przez jesień zapasów.

Rozmnaża się od kwietnia do sierpnia. Miot chomika europejskiego liczy prezciętnie 4 do 12 młodych (maksymalnie nawet 20 sztuk). Młode rodzą się ślepe i nagie; ważą ok. 7 g. Zaczynają widzieć po 2 tygodniach życia, dorastają już po 3. Chomiki europejskie żyją nawet do 6 lat.

Czasami wyrządza poważne szkody w uprawach, dlatego też często traktowany jest jak szkodnik. W norach chomika europejskiego można znaleźć ogromne - jak na tak małe zwierzątko - zapasy ziarna (nawet 15kg rocznie). Był wykorzystywany jako zwierzę laboratoryjne, ale gorzej znosi niewolę niż chomik syryjski. Naturalnym wrogiem chomika europejskiego jest lis, borsuk i niektóre ptaki drapieżne. Gatunek ten został umieszczony na liście zwierząt chronionych wobec groźby jego wyginięcia.